به گزارش نیوزتل به نقل از خبر آنلاین، توقف فعالیت یک رسانه، شامل اینکه در قالب نسخه چاپی منتشر شود یا نشریه الکترونیکی، بدون آنکه مشخص باشد مرجع صادرکننده دستور توقف فعالیت کیست و مصداق تخلف چیست و مبنای استناد کدام قانون رسیدگی است؟ اگر نگوییم اتفاقی بی سابقه حداقل کم سابقه است. این اتفاق کم سابقه اما از بامدادان سه شنبه، ۳۰ تیرماه گریبان گیر یکی از نشریات الکترونیک؛ «سایت و اپلیکیشن فوتبال ۳۶۰» شده و هنوز رهایش نکرده است. در غیاب اطلاع رسانی رسمی در این مورد، نه فقط پرسشهایی از این دست که هویت شاکی یا شاکیان و موضوع شکایت چه بوده بی پاسخ مانده که احتمال زیر پا گذاشته شدن «اصل فعالیت آزادانه رسانه و روزنامه نگار» هم مطرح گردیده است.
مجید رضائیان، استاد دانشگاه و پژوهشگر ژورنالیسم در مورد این احتمال به خبرآنلاین می گوید: «منِ نوعی به عنوان روزنامه نگار هم برای برخورداری از آزادی بیان و هم برای برخورداری از آزادی بعد از بیان، دارای مصونیت حقوقی و مورد حمایت کامل قانون هستم. در مقابل نیز، در ازای این آزادی، مسئولیتی بر عهده دارم. ضمن اینکه نهاد ناظر بر مصون ماندن و مسئول بودن من، فدراسیون روزنامه نگاری کشورم و نوع نظارت آن، نظارت پسینی؛ نظارت معطوف به عملکرد، نظارتی که پس و نه قبل از انتشار اخبار و اطلاعات صورت می گیرد، است.»
ولی ما در کشورمان با این واژه ها و مفاهیم چه کرده ایم؟ رضائیان در جواب این پرسش اشاره می کند: «ما قبل از به رسمیت شناختن یا نشناختن «آزادی بیان رسانه ها»، به آنها اعلام نموده ایم هر نوع فعالیت رسانه ای نیازمند دریافت مجوز از حکومت، به مفهوم Government است. همین، خود نقض اصل فعالیت آزادانه رسانه و روزنامه نگار است.»
او با تکیه بر اینکه «ما نمی توانیم رسانه و روزنامه نگار را ناگزیر به دریافت مجوز فعالیت از حکومتی نماییم که ممکنست فردا روزی ناچار شود در دفاع از حقوق ملت به نقد آن حکومت بپردازد» ادامه می دهد: «ضمن اینکه حکومت ما نه فقط خودرا عهده دار صدور مجوز فعالیت به رسانه ها می داند که با این وجود حاضر به سپردن امکان و اختیار «تامین مصونیت توام با پاسخگویی در قبال مسئولیت» به فدراسیون روزنامه نگاری یا همان انجمن صنفی روزنامه نگاران هم نیست. عجیب تر آنکه نه فقط چنین نمی نماییم بلکه به عنوان مثال در گامی فراتر، در عرصه رسانه های فعال در فضای مجازی، مبادرت به راه اندازی بازویی اجرائی به نام «ساترا» به عنوان زیرمجموعه رسانه ای به نام «صداوسیما» می نماییم و بدین ترتیب نظارت بر پروسه صدور و لغو مجوز را برای رسانه های ارایه کننده چنین خدماتی به دست یک رسانه دیگر می سپاریم. در صورتیکه در هیچ نقطه دیگری از دنیا نمی توان مشابه این مورد را یافت که رسانه ای مسئول رسیدگی به امور دیگر رسانه ها شود.»
متن کامل این گفت و گو را اینجا بخوانید.
خلاصه اینکه مجید رضائیان، استاد دانشگاه و پژوهشگر ژورنالیسم در مورد این احتمال به خبرآنلاین می گوید: منِ نوعی به عنوان روزنامه نگار هم برای برخورداری از آزادی بیان و هم برای برخورداری از آزادی پس از بیان، دارای مصونیت حقوقی و مورد حمایت کامل قانون هستم. عجیب تر آنکه نه فقط چنین نمی نماییم بلکه به عنوان مثال در قدمی فراتر، در حوزه رسانه های فعال در فضای مجازی، دست به راه اندازی بازویی اجرائی به نام ساترا به عنوان زیرمجموعه رسانه ای به نام صداوسیما می نماییم و بدین ترتیب نظارت بر فرآیند صدور و لغو مجوز را برای رسانه های ارائه کننده چنین خدماتی به دست یک رسانه دیگر می سپاریم.
منبع: newstel.ir
