به گزارش نیوزتل به نقل از خبر آنلاین به نقل از کانال تلگرام انجمن صنفی روزنامه نگاران، آئین اختتامیه و اهدای جوایز «چهارمین دوره جایزه روزنامه نگاری انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران (چراغ حقیقت)» عصر سه شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ با اجرای هادی حیدری؛ روزنامه نگار و کاریکاتوریست مطبوعاتی، در تالار آبگینه سازمان آب برگزار شد.
هادی حیدری در آغاز این مراسم اظهار داشت: «ما در دورانی زندگی می نماییم که خبر و رسانه از همیشه بیشتر شده است، اما حقیقت الزاما در دسترس نیست. روزنامه نگاری در وضعیت حاضر یک شغل نیست؛ بلکه یک مسئولیت اجتماعی است در مقابل حقیقت و تاریخ. روزنامه نگار خوب، کسی است که برای فهمیدن بیشتر جست وجو کند و برای حقیقت بجنگد. باید از خود روزنامه نگاری تجلیل کنیم؛ از انسان هایی که حقیقت را جدی می گیرند و این چراغ را روشن و زنده نگه داشته اند. امشب جشن مسئولیت، جشن قلم و جشن رسیدن به حقیقت است.»
در ادامه فیاض زاهد؛ رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران ضمن اشاره به شرایط فعلی انجمن صنفی روزنامه نگاران اظهار داشت: «در خیلی از جلسات هیئت مدیره، دغدغه ها و فشارهایی که بر خبرنگاران و روزنامه نگاران وارد می آید، مطرح می شود.»
او اضافه کرد: «در سالهای گذشته سه دوره جشنواره برگزار کردیم، اما برگزاری این نوبت از جشنواره به علت اتفاقات و شرایط پیش آمده با دشواری هایی همراه شد.»
رئیس هیئت مدیره انجمن ضمن اشاره به اتفاقاتی که در این زمان بر انجمن گذشته است، بیان نمود: «به دلایلی ناگزیر شدیم دفتر انجمن را در خیابان شریعتی ترک نماییم و به خانه انجمن در خیابان کبکانیان بازگردیم. البته حال درحال بازسازی این ساختمان هستیم.»
فیاض زاهد افزود: «یکی دیگر از کارهای هیئت مدیره در این نوبت ارتباط، جلسه و مکاتبه با نهادهای مرتبط و همین طور مجموعه های حقوقی و مدنی بوده و تلاش داریم بار دیگر به انجمن بین المللی روزنامه نگاران بازگردیم تا بتوانیم صدایی مستقل را از نظر رسانه ای به جهان برسانیم. امیدوار هستم تا انتهای سال این اتفاق محقق شود و البته امیدواریم رویکرد مجلس هم در این مورد تغییر کند.»
او با اشاره به اینکه سال هاست محدودیت هایی برای روزنامه نگاران به وجود آمده است، اظهار نمود: «امیدوارم چارچوب های سیاسی در این مورد تغییر رویه دهند و بگذارند چراغ رسانه و روزنامه نگاری مستقل روشن بماند.»
فیاض زاهد همین طور از طریق اندازی و توسعه کتابخانه الکترونیک انجمن آگاهی داد و اظهار داشت: «در حوزه عرضه خدمات به اعضا هم تفاهم نامه هایی با وکلا و نهادهای مختلف منعقد کرده ایم و با جامعه پزشکی و مجموعه هایی که می توانند خدماتی به روزنامه نگاران عرضه کنند، همکاری هایی را آغاز نموده ایم.»
این عضو هیئت مدیره انجمن ضمن اشاره به کارهای انجمن در عرصه مواجهه با اخبار جعلی و باج نیوزها اظهار داشت: «مبارزه با فیک نیوز و باج نیوز را هم در دستور کار قرار داده ایم و کوشیده ایم در این عرصه نقش فعال و مؤثری داشته باشیم.»
فیاض زاهد با اشاره به اینکه «در دوران سخت و پرالتهابی به سر می بریم»، اشاره کرد: «بدون همراهی و همکاری تک تک اعضا، انجمن صنفی روزنامه نگاران دوام نخواهد آورد. از تمام همکاران می خواهم در دوره بعدی انتخابات انجمن، هم کاندیدا شوند و هم مشارکت جدی داشته باشند.»
او اضافه کرد: «متاسفانه از نظر میزان مشارکت، در یکی از بدترین دوره های انجمن قرار داریم و برای ادامه مسیر و تقویت جایگاه انجمن، حضور و مشارکت فعال روزنامه نگاران ضروریست.»
فیاض زاهد در آخر اظهار داشت: «از همه همکاران و همراهان و اعضای هیئت مدیره تشکر می کنم. آن چه در دستور کار این هیئت مدیره بوده، حفظ شأن، جایگاه و شرافت حرفه روزنامه نگاری و روزنامه نگاران تاثیر گذار است.»
در ادامه قادر باستانی، دبیر چهارمین جشنواره روزنامه نگاری «چراغ حقیقت» گزارش خویش را به شرح زیر قرائت کرد:
«اجازه بدهید سخنم را با یک جمله آغاز کنم. روزنامه نگاری، اگر چراغ حقیقت نباشد، چه خواهد بود؟ چراغ حقیقت از همین باور شکل گرفت، از این ایده که روزنامه نگاری یک مسئولیت اجتماعی است. مسئولیتی برای دیدن، پرسیدن، پژوهش کردن، روایت کردن و نزدیک شدن به حقیقت. چهارمین دوره جشنواره را با همین نگاه آغاز کردیم و امروز خوشحالم که می توانم گزارشی از مسیری که طی شد، خدمت شما عزیزان عرضه کنم.
در این نوبت، نزدیک به ۵۰۰ اثر از حدود ۲۰۰ روزنامه نگار و فعال رسانه ای به دبیرخانه جشنواره رسید. برای ما این یک پیام روشن بود درباره ی این که با وجود همه دشواری هایی که امروز روزنامه نگاری ایران با آن روبه روست، این حرفه بازهم زنده است.
برای انتخاب داوران، طبق دستورالعمل جشنواره، با نظرخواهی از حدود ۳۰ نفر از استادان ارتباطات، پیشکسوتان و روزنامه نگاران باسابقه، کوشش کردیم چهره هایی را شناسایی نماییم که از اعتبار حرفه ای، تجربه و استقلال لازم برخوردار باشند. داوران این نوبت عبارت بودند از: کمال آقایی، حمیدرضا ابک، سعید ارکانزاده یزدی (دبیر هیأت داوران)، امیلی امرایی، سرگی بارسقیان، علی بزرگیان، مژگان جمشیدی، فریدون صدیقی، کیوان کثیریان، عباس کوثری و داود محمدی. از تک تک این عزیزان صمیمانه تشکر می کنم.
در چهارمین جشنواره چراغ حقیقت، در کنار رقابت میان روزنامه نگاران، می خواستیم از خلال این آثار، تصویری از وضعیت روزنامه نگاری امروز ایران هم ببینیم و آن چه دیدیم، در عین همه نگرانی ها، امیدوارکننده بود. هنوز خبرنگارانی هستند که برای یک گزارش خوب وقت می گذارند، هنوز کسانی هستند که به جای بازنشر خبر، به دنبال منبع و سند می روند. روزنامه نگاری ایران هنوز زنده است.
البته این به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست. جامعه روزنامه نگاری امروز با دشواری های اقتصادی رسانه ها، کاهش درآمد، امنیت شغلی، مهاجرت نیروهای حرفه ای، تغییرات تکنولوژیک و رقابت سنگین رسانه های اجتماعی روبرو است. اما درست در چنین شرایطی است که اهمیت روزنامه نگاری حرفه ای بیشتر می شود. امروز هر شهروندی می تواند خبر تولید نماید، اما هر کسی نمی تواند روزنامه نگار باشد. خبرنگاری یعنی راستی آزمایی، پرسشگری، مسئولیت پذیری و شنیدن صدای کسانیکه صدایشان کمتر شنیده می شود.
ورود هوش مصنوعی به عرصه روزنامه نگاری، بدون شک یک فرصت بزرگ و تاریخی برای این حرفه است که توانایی ما را در جست وجو، پردازش حجم عظیم داده ها، تحلیل اطلاعات و تولید محتوا چند برابر کرده است. اما در کنار این فرصت بزرگ، با یک مسئولیت بزرگ تر هم مواجه هستیم. همان فناوری که کار روزنامه نگار را آسان تر می کند، می تواند تولید و انتشار اخبار جعلی، تصاویر و ویدیوهای ساختگی و اطلاعات گمراه کننده را هم بسیار آسان تر کند و تشخیص واقعیت از جعل را دشوارتر سازد.
بنابراین، نگرانی اصلی فقط این نیست که چه طور یک خبر جعلی تولیدشده با هوش مصنوعی را شناسایی و حذف نماییم. نگرانی عمیق تر، تغییر در زیست بوم شناختی جامعه است، یعنی محیطی که در آن تشخیص حقیقت، سنجش نگرش های عمومی و حتی فهم رفتار اجتماعی، روزبه روز پیچیده تر خواهد شد. اینجاست که به عقیده من، مأموریت روزنامه نگاری حرفه ای از همیشه مهم تر می شود. چون در عصر هوش مصنوعی، روزنامه نگار باید به یکی از مهم ترین نهادهای راستی آزمایی، اعتبارسنجی و صیانت از واقعیت اجتماعی تبدیل گردد.
ما در این نوبت، یک بخش راستی آزمایی اخبار را هم در جشنواره پیشبینی کرده بودیم، اما متاسفانه به علت تعداد کم آثار، امکان داوری این بخش فراهم نشد. با این وجود، معتقدم اتفاقاً باید در دوره های آینده توجه بسیار بیشتری به راستی آزمایی نشان دهیم، چون در عصر هوش مصنوعی، راستی آزمایی به یکی از ارکان اصلی حرفه روزنامه نگاری تبدیل گشته است. باید راستی آزمایی را قسمتی از هویت روزنامه نگاری حرفه ای و سرمایه اعتماد عمومی بدانیم و امیدوار هستم در دوره های آینده چراغ حقیقت، این بخش با استقبال بیشتری از جانب روزنامه نگاران مواجه شود.
یکی دیگر از اتفاقات مهم این نوبت، توجه جدی تر به یادداشت نویسی و تحلیل بود. ما امروز در روزگاری زندگی می نماییم که سرعت انتشار خبر، از سرعت فهمیدن و تحلیل کردن آن بیشتر شده است. به همین دلیل، جامعه بیشتر از هر زمان دیگری به روزنامه نگارانی نیاز دارد که بتوانند از سطح خبر عبور کنند، مسئله را ببینند، ریشه ها را بشناسند و به مخاطب در فهم بهتر واقعیت کمک کنند. به همین دلیل و به پیشنهاد عباس عبدی، روزنامه نگار فرهیخته و یادداشت نویس تراز روزنامه نگاری ایران، تصمیم گرفتیم بخش یادداشت نویسی را به جشنواره اضافه نماییم. این بخش در این نوبت شروع شده است و از سال آینده، این جایزه به صورت رسمی با عنوان «جایزه عباس عبدی» برگزار می شود.
امیدواریم این جایزه، هم ادای احترامی به جایگاه و نقش یادداشت نویسی حرفه ای در روزنامه نگاری ایران باشد و هم بتدریج به یکی از معتبرترین و ماندگارترین بخش های جشنواره چراغ حقیقت تبدیل گردد که در آن، قدرت قلم، عمق اندیشه و توانایی روزنامه نگار در فهم و تبیین مسایل جامعه، بیشتر از هر چیز دیگری معیار داوری باشد.
یکی دیگر از بخش های مهم این نوبت، بخش ویژه جنگ بود که با استقبال قابل توجه روزنامه نگاران مواجه شد و آثار بسیاری به دبیرخانه رسید. کشور ما مورد تجاوز و حمله قرار گرفته بود و جامعه روزنامه نگاری هم مانند دیگر اقشار جامعه، خویش را در مقابل یک مسئولیت تاریخی دید. روزنامه نگاران تلاش کردند با خبر، تصویر، گزارش و روایت، هم واقعیت های میدان را ثبت کنند و هم صدای دفاع از میهن و ایستادگی مردم را به گوش جامعه برسانند. از تمام روزنامه نگارانی که در آن شرایط دشوار، مسئولانه و حرفه ای کار کردند، صمیمانه تشکر می کنم.
در کنار همه اینها، یکی از اهداف اصلی ما در این نوبت، توجه به نسل جدید روزنامه نگاران بود. جشنواره نباید فقط محل قدردانی از چهره های شناخته شده باشد. باید بتواند استعدادهای تازه را هم کشف کند. خوشبختانه یکی از اتفاقات امیدبخش این نوبت، حضور روزنامه نگاران جوان در بین برگزیدگان غائی است. همین طور خوشحالیم که در بین برگزیدگان، چند روزنامه نگار از رسانه های شهرستانی هم حضور دارند.
امشب شب برگزیدگان است، اما من می خواهم از تمام کسانیکه اثر فرستادند تشکر کنم، چه کسانیکه نامشان امشب خوانده می شود و چه کسانیکه به مرحله غائی نرسیدند. جشنواره با برگزیدگان معنا پیدا نمی کند، جشنواره با مجموعه تلاش همه شرکت کنندگان معنا پیدا می کند.
در پایان، لازم می دانم صمیمانه از انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران تشکر کنم که با حمایت و همراهی خود، زمینه برگزاری این جشنواره را فراهم نمود. از دکتر فیاض زاهد، رئیس محترم هیات مدیره انجمن، تشکر می کنم که در این نوبت واقعا سنگ تمام گذاشتند و با حمایت جدی خود اجازه دادند «چراغ حقیقت» با قوت و کیفیت بیشتری برگزار گردد.
همچنین باید از جناب آقای ایرج اسلامی، دبیر جشنواره، قدردانی ویژه داشته باشم. همه زحمات اجرایی و هماهنگی های این جشنواره، از آغاز تا همین مراسم امشب، بر دوش ایشان بوده و با دلسوزی و پیگیری فراوان آنرا به عاقبت رسانده اند.
به طور ویژه لازم می دانم از دکتر سعید ارکانزاده یزدی، دبیر هیات داوران جشنواره صمیمانه تشکر کنم که با دقت، وسواس حرفه ای و صرف وقت فراوان، مسئولیت سنگین ساماندهی و داوری آثار را بر عهده گرفتند. ایشان آثار رسیده را با حوصله دسته بندی و مطالعه کردند، با داوران جلسات گوناگون داشتند، درباره ی کیفیت و معیارهای آثار گفت و گو و جمع بندی کردند و نتیجه این پروسه دقیق و حرفه ای را عرضه دادند. از ایشان و همه داوران محترم که این مسئولیت سنگین را پذیرفتند، صمیمانه سپاسگزارم.
اگر امشب این چراغ روشن است، حاصل تلاش بی وقفه این عزیزان و همه همکارانی است که پشت صحنه، بی آن که دیده شوند، برای برگزاری شایسته این رویداد زحمت کشیدند. از تمام آنها صمیمانه سپاسگزارم. از تمام شما هم که در این راه همراه ما بودید، صمیمانه سپاسگزارم.
تا وقتی حقیقت جوینده ای دارد، چراغ روزنامه نگاری خاموش نخواهد شد.»
همین طور بیانیه هیئت داوران دوره چهارم جایزه «چراغ حقیقت» به شرح زیر بود:
«هیات داوران دوره چهارم جایزه «چراغ حقیقت» ضمن تقدیر از روزنامه نگاران برای مشارکت در این جایزه و ارسال آثار، وظیفه حرفه ای خود می داند که نگرانی عمیق خویش را از کم بودن آثار دریافتیِ منطبق با استانداردهای تولید محتوای حرفه ای بیان کند.
داوری هیئت داوران برپایه آثار ارسالی به دبیرخانه جایزه انجام شد و میتوان گفت آثار دریافتی با آنکه از نظر کمّی قابل توجه بودند، اما از حیث کیفی اغلب از حداقل استانداردهای لازم برخوردار نبودند. بدیهی است که نتایج داوریْ آینه تمام نما و تصویر همه جانبه ای از رسانه های چاپی و آنلاین ایران نیست، چونکه قسمتی از تصویر روزنامه نگاریِ امروز به علت ارسال نشدن آثار، از دایره داوری خارج مانده است. اما در هر حال، همین اندازه آثار دریافتی هم نشان داده است که روزنامه نگاری ایران در دوره حاضر وضعیت بسامانی ندارد و به مرز هشدار یا حتی فراتر از آن رسیده است.
بخشی از این وضعیتِ هشداردهندهْ ناشی از افت کیفیت تحریریه هایی است که طی سال ها و در پی عواملی همچون کمبودِ جدیِ آزادی رسانه و امنیت حرفه ای روزنامه نگاری، برخوردهای غیرکارشناسی با رسانه ها و روزنامه نگاران، ناامنی شغلی، دستمزدهای پایین، نبود موقعیت های آموزش و بازآموزیِ حرفه ای و خروج استادان و پیشکسوتان انتقال دهندهٔ تجربهٔ حرفه ای از تحریریه ها ایجاد و منتج به کاهش شدید مخاطب و تضعیف قدرت اثرگذاری روزنامه نگاری حرفه ای شده است.
با این حال، ظرفیت قابل توجهِ نسل جدیدِ کنشگران رسانه ایْ امیدبخش است و می تواند مسیر بازگشت نسبی به تولید محتوای حرفه ای تر و جذاب تر را هموار سازد؛ هرچند روشن است که این مسیر برای رسانه های ایران بازهم دشوار و نیازمند حمایت های اجتماعی، اقتصادی و ساختاری است.
در حوزه گزارشهای مکتوب، تعدادی از آثار از نظر سوژه یابی قابل توجه بودند، ولی نحوه نگارش و پرداخت و پیگیریِ آنها واجدِ خاصیت های یک اثر حرفه ای نبودند. طرفه این که اعضای هیأت داوران در طی یک سال منتهی به جایزه، به آثار شایسته ای برخورده اند که جای آنها در میان آثار مورد داوری خالی بود. از دست اندرکاران جایزه انتظار می رود روزنامه نگاران را به هر نحوی ترغیب کنند که آثار کیفی خویش را در این جایزه شرکت دهند تا حاصل داوریِ این جایزهْ برآیندی از سطح روزنامه نگاری حرفه ای در کشور باشد.
در حوزه یادداشت نویسی، با آنکه روزنامه نگاری ایرانْ سنت دیرینه ای در نوشتن یادداشت دارد، متاسفانه هیأت داوران برای انتخاب یادداشت های با کیفیت با چالش جدی مواجه بود. خیلی از یادداشت های دریافتی در حقیقت دل نوشته بودند و از زاویه ای مسئله محورْ نوشته نشده و مبانی یادداشت نویسی را رعایت نکرده بودند.
یکی از اشکالات برجسته ای که در بخش آثار مکتوب دیده می شود این بود که خیلی از آثار در پروسه سردبیری صیقل نخورده بودند و بنظر می رسد در تعداد شایان توجهی از رسانه ها، پروسه سردبیری به درستی صورت نمی گیرد.
در بخش محتواهای ویدئویی، به ویژه گزارشهای تصویری، کیفیتِ فنی و محتواییِ آثارِ دریافتیْ در سطحی نبود که بتوان به سادگی آثار شاخصی را در بین آنها برگزید. سفارش می شود نهادهای آموزشی و صنفیْ دوره های کوتاه مدتِ آموزشِ فنیِ گزارشگری و مصاحبه تصویریْ برای روزنامه نگاران برگزار کنند، روزنامه نگارانی که عمدتا از حوزه روزنامه نگاریِ مکتوب به بخش ویدئویی نقل مکان کرده اند.
در نهایت، هیئت داوران دوره چهارم امیدوار است این جایزه علاوه بر انتخاب برترین ها، بتواند گامی درجهت تقویت همیاری روزنامه نگاران و ارتقاء استانداردهای حرفه ای در بین جامعه رسانه ای ایران باشد.
هیات داوران دوره چهارم جایزه «چراغ حقیقت» (به ترتیب الفبا):
کمال آقایی، حمیدرضا ابک، سعید ارکان زاده یزدی، امیلی امرایی، سرگی بارسقیان، علی بزرگیان، مژگان جمشیدی، فریدون صدیقی، کیوان کثیریان، عباس کوثری، داود محمدی.
برندگان چهارمین جشنواره روزنامه نگاری «چراغ حقیقت»
هیأت داوران این نوبت، بعد از بررسی و ارزیابی آثار رسیده در بخش های مختلف، برگزیدگان هر رشته را به شرح زیر معرفی کرده است:
در بخش های عکس، طرح و کاریکاتور، طراحی جلد و اینفوگرافیک و بخش ویژه راستی آزمایی اخبار، به علت این که تعداد آثار به حد نصاب نرسید، داوری انجام نشد.
بخش گزارش تصویری غیرخبری
هیأت داوران در این بخش، هیچ اثری را شایسته رتبه های اول تا سوم ندانست، اما دو اثر را شایسته تقدیر می داند که بدون ترتیب عبارتند از:
فرانه سادات جهازی از خبرگزاری «ایرنا»، برای اثر «چهار نسل شربافکن».
و فرورتیش رضوانیه از سایت «فرورتیش آنلاین»، برای اثر «صافکار سلبریتی که مرگ ها را تبلیغ می کند».
بخش گزارش تصویری خبری
رتبه سوم: نگار اکبری از خبرگزاری «ایرنا»، برای اثر «شکار پرندگان با دانه های مسموم».
رتبه دوم: فرانک جواهری از روزنامه «شرق»، برای اثر «ما عدالت می خواهیم؛ روایت خانواده های قربانیان محلول آلوده».
و رتبه اول: ساجده عرفانی از سایت «عصر ایران»، برای اثر «شادآباد؛ جایی که دیگر نه شاد است و نه آباد؛ تراژدی آتشسوزی در قلب بازار آهن تهران».
بخش مصاحبه و میزگرد تصویری
هیأت داوران، ضمن تشکر از مجموعه گفت وگوهای «پانوراما» در زمان جنگ و همین طور گفتگوی فرانک آرتا با لیلی گلستان، برگزیدگان این بخش را به این شرح معرفی می کند:
رتبه سوم: امیرحسین جعفری از سایت «انتخاب»، برای گفت و گو با نادر قوچکانلو با عنوان «محرمانه نخست؛ انفجار دفتر وزیری و جنازه سازی برای کشمیری».
رتبه دوم: فرزاد نعمتی از روزنامه «هم میهن»، برای گفت و گو با آیدین آریافر با عنوان «موسیقی اصیل دیگران را حذف کرد».
و رتبه اول: سبحان یحیایی از سایت «پانوراما»، برای گفت و گو با محمدمهدی اردبیلی با عنوان «مبارزه برای آزادی».
بخش مصاحبه و میزگرد مکتوب
رتبه سوم: سعیده حیدری از سایت «صبح توس»، برای «طاقه نامه های فراق در بازار قماش؛ مصاحبه با امیرهاشمیان بجستان».
رتبه دوم: مستوره نصیری و مظاهر گودرزی از خبرگزاری «خبرآنلاین»، برای «مگر مردها وزیر زاییده شده اند؟؛ مصاحبه با مرضیه وحید دستجردی».
رتبه اول: قره حسین و مهسا بهادری از خبرگزاری «خبرآنلاین»، برای «گوگوش با چادر و مشکی به دفتر من آمد؛ مصاحبه با محمد هاشمی رفسنجانی».
بخش یادداشت روز
در بخش رقابتی، مقام سوم مشترک به زنده یاد فؤاد شمس از سایت «عصر ایران»، برای یادداشت «چپ اصیل و جنگ ۱۲ روزه میهنی»، و زهرا علی اکبری از خبرگزاری «خبرآنلاین»، برای یادداشت «محله چینی ها و صندوق های بازنشستگی تعلق می گیرد».
رتبه دوم: صلاح الدین خدیو از خبرگزاری «کردپرس»، برای یادداشت «رفوزه شدن ایران».
و رتبه اول: پیمان طالبی از روزنامه «اعتماد»، برای یادداشت «پیدا کردن پرتقال فروش در موزه امام علی!».
بخش گزارش خبری مکتوب
هیأت داوران در این بخش اعلام نموده است که آثار دریافتی از نظر کمی و کیفی مناسب نبودند، اما از میان آثار دارای کیفیت، سه اثر بعنوان برگزیده انتخاب شدند.
رتبه سوم: مظاهر گودرزی از خبرگزاری «خبرآنلاین»، برای «افشای دومین پرونده تعرض در آمبولانس».
رتبه دوم: ستاره حجتی از روزنامه «پیام ما»، برای «زخم انفجار بر تن کارگران بلوچ؛ گزارش از ردیابی مفقودان فاجعه بندر شهید رجایی».
و رتبه اول: نیلوفر حامدی از روزنامه «شرق»، برای «مردم زودتر رسیدند؛ گزارش از مردم که منتظر مسئولان نماندند و بسمت بندرعباس و محل انفجار رفتند».
بخش گزارش غیرخبری مکتوب
رتبه سوم: امیر جدیدی از روزنامه «هم میهن»، برای «نقاش چند ذهن زیبا؛ گزارشی از بیماران اعصاب و روان بیمارستان روزبه که نقاشی های رنگی به درمانشان کمک کرده است».
رتبه دوم: یوسف بنیامین زاده الوندی از روزنامه «شهرآرا»، برای «غارت آب در دل دشت».
و رتبه اول: سونیتا سراب پور از روزنامه «شرق»، برای «بررسی نقش داده در سیستم ارسال پیامک حجاب».
بخش ویژه روزنامه نگاری تحقیقی و پیگیرانه
در بخش گزارشهای تحقیقی:
رتبه دوم: سیدی مرتضی نژاد از ماهنامه «فیلم امروز»، برای «چه فیلم ها که نشد بسازی، آقای مهرجویی!».
رتبه اول: پارسا بهمنی از سایت «عصر ایران»، برای «اقلیت های جنسی؛ قربانیان بی صدا؛ زنجیره گزارش ها از قصور در روان درمانی در ایران».
هیأت داوران همین طور اثر «این بازار سیاه است» نوشته مینا حیدری در روزنامه «اطلاعات» را شایسته تقدیر دانسته است.
و در بخش گزارشهای پیگیرانه:
رتبه دوم: علیرضا کدیور، محمدجواد شاکر آرایی و صابر خانی از مجله تحلیلی «دقیقه»، برای «بازخوانی تحولات جنگ ایران و عراق با مروری بر نیروهای داوطلب در آمار شهدا».
رتبه اول: محمدرضا عزیزی از روزنامه «ایران»، برای «قاچاق در ۵ برداشت؛ سیستم زیرزمینی چه طور انسان، احشام و سوخت را پیرامون ایران جابه جا می کند».
بخش ویژه جنگ ۱۲روزه
این بخش در دو قالب عکس و ویدیو و همین طور گزارش مورد داوری قرار گرفته است.
در بخش عکس، جایزه برگزیده به گروه عکاسان ایرنا از خبرگزاری «ایرنا»، برای اثر «حمله رژیم صهیونیستی ـ تهران» تعلق می گیرد.
در بخش ویدیو، اثر ساغر کوهستانی از روزنامه «شرق» با عنوان «مجموعه رازگل شخ» بعنوان اثر برگزیده انتخاب شده است.
و در بخش گزارش:
رتبه سوم: زهرا جعفرزاده از روزنامه «شرق»، برای «شگردهایی برای پیدا کردن اجساد؛ گزارش از تجمع خانواده های شهدا مقابل ساختمان پزشکی قانونی کهریزک».
رتبه دوم: مطهره خردمندان از سایت «اقتصادنیوز»، برای «۵ روایت از شمایه های دفن شده زیر آوار جنگ ۱۲روزه؛ گزارش از مغازه های ویران شده در جنگ».
و رتبه اول: نیره خادم از روزنامه «اعتماد»، برای «سکانس هایی از رد خون؛ گزارش از روزهای آواربرداری زندان اوین تا قطعه شهدای حمله اسرائیل».
برندگان بخش کارزار
نفر اول: لیلا مهداد
گزارش روزنامه «هفت صبح» از کارزار «درخواست حذف قانون ظالمانه ی مقرری ماه اول از حقوق فرهنگیان»: فروردیـن بی فیش مقرری ماه اول، زیر تیغ انتقاد معلمان
نفر دوم: صدف سرداری
گزارش روزنامه «پیام ما» در مورد کارزار «درخواست تکمیل سریع کتابخانه شهر فریدونشهر»: یک دهه انتظار برای کتاب خوانی
نفر سوم: نسترن فرخه
گزارش روزنامه «شرق» از کارزار «درخواست دسترسی اورژانس و آتش نشانی برای ناشنوایان»: ما نمی توانیم با اورژانس تماس بگیریم
