به گزارش نیوزتل به نقل از اسپیس، محققان موفق به شناسایی سه سیاه چاله فعال در یک کهکشان دوردست شده اند؛ کشفی که می تواند سرنخ مهمی درباره ی چگونگی رشد سریع سیاه چاله ها در اولین سالیان تشکیل جهان ارایه کند.
این کهکشان با نام J۰۱۴۸-۴۲۱۴، در فاصله ای خیلی دور قرار دارد و محققان آنرا همان گونه مشاهده کرده اند که کمتر از ۱.۳ میلیارد سال بعد از مهبانگ بوده است. این یافته نشان داده است ادغام سیاه چاله ها امکان دارد یکی از سازوکارهای مؤثر در رشد سریع آنها در جهان اولیه بوده باشد.
«هانا اوبلر»، ستاره شناس مؤسسه مکس پلانک و رهبر این تحقیق، می گوید این اولین شواهد از وجود سه سیاه چاله فعال در یک کهکشان دوردست است. بگفته او، این مشاهده نشان داده است فرایندهایی که در سالیان اولیه جهان به گردهم آمدن سیاه چاله ها کمک کرده اند، می توانسته اند زمینه را برای ادغام های عظیم سیاه چاله ها فراهم کنند؛ رویدادهایی که انتظار می رود رصدخانه های امواج گرانشی آینده آنها را شناسایی کنند.
تلسکوپ فضایی جیمز وب نتوانست سیاه چاله ها را مستقیماً ببیند. محققان در عوض با بهره گیری از واحد طیف سنجی میدانی یکپارچه در ابزار NIRSpec، حرکت گاز هیدروژن را که با سرعت بالا در دیسک های برافزایشی اطراف سیاه چاله ها درحال گردش بود، اندازه گیری کردند.
«جیووانی مازولاری» از مؤسسه مکس پلانک می گوید داده های جیمز وب علاوه بر شناسایی سه سیاه چاله، امکان تخمین جرم آنها، نرخ برافزایش و جرم ستاره ای کهکشان را هم فراهم نموده است. برآوردها نشان داده است جرم ستاره ای این کهکشان حدود ۱.۳ میلیارد برابر جرم خورشید است و سیاه چاله ها سهم قابل توجهی از جرم آنرا می سازند.
دو سیاه چاله در نزدیکی مرکز کهکشان و در فاصله حدود ۶۲۰ سال نوری از یکدیگر قرار دارند. یکی از آنها جرمی معادل ۸۰ میلیون خورشید دارد و جرم دیگری حدود ۶۰۰ هزار برابر خورشید است. سیاه چاله کوچک تر هم با جذب گاز با سرعتی فراتر از حد ادینگتون، با سرعت زیادی درحال رشد است؛ حد ادینگتون حداکثر نرخ نظری برافزایش ماده به سمت یک سیاه چاله شمرده می شود.
سیاه چاله سوم در فاصله ۵۵۰ سال نوری از مرکز کهکشان مذکور قرار دارد و جرم آن معادل دو میلیون خورشید است که تقریباً نصف جرم ابر سیاه چاله در مرکز کهکشان راه شیری به نام Sagittarius A است.
پژوهشگران در عوض با سودجستن از واحد طیف سنجی میدانی یکپارچه در ابزار NIRSpec، حرکت گاز هیدروژن را که با سرعت بالا در دیسک های برافزایشی اطراف سیاه چاله ها در حال گردش بود، اندازه گیری کردند. یکی از آنها جرمی معادل ۸۰ میلیون خورشید دارد و جرم دیگری حدود ۶۰۰ هزار برابر خورشید است.
منبع: newstel.ir
