به گزارش نیوزتل به نقل از نشریه «اخبار شیمی و مهندسی»( C&EN، )، در همین جهت لورا هاوز، سردبیر اجرایی نشریه C&EN، میزبان وبینار امسال نوبل بود که توسط C&EN و وبینارهای انجمن شیمی آمریکا (ACS) برگزار شدراس کینگ از دانشگاه کمبریج، ایمی پریتو از دانشگاه ایالتی کلرادو و چائوچائو دان از دانشگاه بوفالو، اعضاء پنل پیشبینی برندگان نوبل، در این وبینار به هاوز پیوستند.
در این وبینار پریتو دو گزینه انتخابی برای دریافت نوبل شیمی ارایه کرد.
نخست، هری بی. گری و جی وینکلر، هر دو از مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا (Caltech)، به سبب پژوهش هایشان دربارهٔ انتقال الکترون در فواصل طولانی در پروتئین ها. گزینه دوم وی دیوید ال. آلرا، رالف جی. نوزو و جیکوب ساگیو، به صورت مشترک، به سبب کار پیشگامانه شان در رابطه با تک لایه های خودآرا (SAMs) بود.
از سوی دیگر شرکت کلاریویت (Clarivate)، اپراتور پایگاه Web of Science، هر پنج پژوهشگر را هم بر مبنای تعداد استنادهای علمی و میزان تأثیرگذاری پژوهش هایشان، در لیست پیشبینی برندگان نوبل سال ۲۰۲۶ قرار داده است.
از سوی دیگر پژوهش در رابطه با توالی یابی نسل جدید دی ان ای هم یکی دیگر از انتخابهای اصلی برای جایزه نوبل شیمی محسوب می شود. کینگ و دان هر دو، پیشگامان توالی یابی، یعنی سر شنکر بالاسوبرامانیان و سر دیوید کلنرمن، را بعنوان انتخابهای احتمالی برنده نوبل شیمی انتخاب کردند. جالب این که کینگ، هاگان بیلی را بعنوان سومین پژوهشگری که باید این جایزه را با آنها تقسیم کند، برگزیده، اما دان اعتقاد دارد این جایزه به پاسکال مایر خواهد رسید.
همچنین دان بعنوان انتخاب دوم خود هم روی مخترعان سلول های خورشیدی پروسکایتی، یعنی تسوتومو میاساکا، نام گیو پارک و هنری اسنیت، حساب کرده است.
در همین حال هاوز چی هویی وونگ یک زیست شیمیدان تایوانی- آمریکایی را بعنوان گزینه احتمالی برنده نوبل شیمی معرف کرد. وی در سال ۲۰۱۴ میلادی برنده جایزه ولف شیمی شده است. دلیل این انتخاب، پژوهش های وی در رابطه با سنتز برنامه پذیر کربوهیدرات ها و گلیکوپروتئین ها است.
با این وجود شرکت کنندگان در وبینار رای دادند که به عقیده آنها، امسال مجموعه ای از دانشمندان حوزهٔ توالی یابی دی ان ای برنده جایزه خواهند شد.
به گفته دیوید پندلبری، رییس بخش تحلیل پژوهش در موسسه اطلاعات علمی (ISI) وابسته به کلاریویت، بیشتر به حوزه های سلول های خورشیدی، توالی یابی دی ان ای، «پلیمریزاسیون رادیکالی انتقال اتم» یا ATRP، کاتالیز تک اتمی یا تک لایه های خودآرا (SAMs) تمایل دارد. وی در ایمیلی به این نشریه می نویسد: اگر حوزه ها و مطالبی را که در سالیان اخیر مورد توجه کمیته اعطای جوایز نوبل شیمی قرار گرفته اند درنظر بگیریم، بنظر می رسد امسال احتمالاً جایزه ای برای یک اختراع یا موفقیت فنی اعطا شود. زمان کافی گذشته است تا سهم این مطالعه ها در ایجاد تأثیرات مهم فعلی یا بالقوه بر جامعه به رسمیت شناخته شود.»
جایزهٔ نوبل شیمی فردا ۱۵ مهر مصادف با ۷ اکتبر اهدا خواهد شد. این جایزه در سال ۲۰۲۵ میلادی به سوسوموکیتاگاوا از دانشگاه کیوتو ژاپن، ریچارد ازبورن از دانشگاه ملبورن استرالیا و عمر یاغی از دانشگاه کالیفرنیا برکلی برای توسعه چارچوب های فلزی-آلی (MOFs) اهدا شد.
بطور خلاصه، به گزارش نیوزتل به نقل از نشریه اخبار شیمی و مهندسی ( C&EN، )، در همین جهت لورا هاوز، سردبیر اجرایی نشریه C&EN، میزبان وبینار سال جاری نوبل بود که توسط C&EN و وبینارهای انجمن شیمی آمریکا (ACS) برگزار شدراس کینگ از دانشگاه کمبریج، ایمی پریتو از دانشگاه ایالتی کلرادو و چائوچائو دان از دانشگاه بوفالو، اعضاء پنل پیشبینی برندگان نوبل، در این وبینار به هاوز پیوستند. در این وبینار پریتو دو گزینه انتخابی برای دریافت نوبل شیمی ارائه کرد. نخست، هری بی. دلیل این انتخاب، پژوهش های وی در ارتباط با سنتز برنامه پذیر کربوهیدرات ها و گلیکوپروتئین ها است. با این وجود شرکت کنندگان در وبینار رای دادند که به اعتقاد آنها، سال جاری مجموعه ای از دانشمندان حوزهٔ توالی یابی دی ان ای برنده جایزه خواهند شد. به قول دیوید پندلبری، رئیس بخش تحلیل پژوهش در موسسه اطلاعات علمی (ISI) وابسته به کلاریویت، بیشتر به حوزه های سلول های خورشیدی، توالی یابی دی ان ای، پلیمریزاسیون رادیکالی انتقال اتم یا ATRP، کاتالیز تک اتمی یا تک لایه های خودآرا (SAMs) تمایل دارد.
منبع: newstel.ir
