به گزارش نیوزتل به نقل از خبر آنلاین روزنامه خراسان نوشت: اهمیت این مقطع تاریخی در آن است که نقدها از سطح مجادلات حزبی فراتر رفته و به عالی ترین سطوح تصمیم گیری کشور رسیده است. رییس جمهور، پزشکیان در اظهارنظری صریح در هیات دولت (۸ شهریور ۱۴۰۵)، گلایه خویش را از اثرات فرساینده و روی اعصاب برخی خروجی های صدا و سیما ابراز می کند. قالیباف، رییس مجلس (۲۷ مرداد ۱۴۰۵)، با تأکید بر مقتضیات پیچیده «جنگ شناختی»، به «ناکارآمدی های ساختاری، نگاهی و عملکردی» صداوسیما اشاره کرده و یادآور می شود که این رسانه باید به جای تحدید دایره مخاطب، کانون انسجام بخشی برای جامعه متکثر ۹۰ میلیونی باشد. ابعاد این بحران عملکردی رسانه ملی، در اظهارات سایر شخصیت های مسئول در سطوح عالی نیز به ذکر آمار و ارقام بیان شده است. حجت الاسلام والمسلمین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی (۲۳ شهریور در گفتگو با روزنامه خراسان)، با صحه گذاشتن بر آمار نگران کننده ۶۰ تا ۷۰ درصدی که از رسانه ملی بهره نمی برند، از تریبون شدن برای «یک برش از یک جریان خاص» انتقاد و بر لزوم بازبینی در الگوی حکمرانی صدا و سیمای کنونی تأکید می کند. تعبیر تلخ و موجز یکی از اعضاء مجلس خبرگان رهبری بر مبنای اینکه «قد صداوسیما اکنون کوتاه است»، وجه دیگری از همین ناکارآمدی نگاهی را به تصویر می کشد. در ادبیات ارتباطات، اگر رسانه ای نتواند با رویکرد فراگیر از تمام جامعه نمایندگی کند، در واقع از قامت رسانه فراگیر ملی به یک بولتن حزبی سقوط کرده است. این همان لغزشگاهی است که رهبر انقلاب، آیت ا… سید مجتبی خامنه ای به صورت مکرر در پیام هایشان، بر لزوم تقویت وحدت ملی و پرهیز از دوقطبی سازی و خط کشی های مناقشه انگیز تاکید کرده اند. هنگامی که روسای قوای مجریه و مقننه، متولیان نهاد سیاست گذاری فرهنگی کشور و نخبگان فکری، هم صدا نسبت به بحران مرجعیت، ناکارآمدی و ریزش مخاطب در صداوسیما اخطار می دهند، اصرار بر وضعیت موجود دیگر قابل توجیه نیست. صداوسیما زمانی رسانه ملی خواهد بود که آینه تمام نمای ملت باشد؛ بازگشت به این مدارِ منطبق بر منافع ملی، نه یک مطالبه جناحی، بلکه ضرورتی حیاتی برای بازسازی سرمایه اجتماعی و صیانت از روان عمومی جامعه است. 17302