دیدن یا شنیدن؟ مسئله چه بود؟
وقتی محتوای صوتی بالاتر از گذشته بسمت تصویر می رود، آیا هنوز میتوان از پادکست به عنوان رسانه ای مستقل دفاع کرد؟
این مسئله ای بود که پادکست کارت صدا به عنوان مرجعی رسانه ای در حیطه پادکست فارسی، به سراغ آن رفت. این رویداد با همراهی آپارات توسط رسانه کوزی کرنر، استودیو به نحوی دیگر و البته با اجرای سیاوش صفاریان پور، حسین نصیری و سحر نحوی، هم میزبان های پادکست کارت صدا اجرا شد. این رویداد در روز جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵ در پردیس تئاتر شهرزاد برگزار شد و در این رویداد سیصد نفره، خالقان پادکست و ویدیوکست فارسی از هر ژانر و موضوعی حضور داشتند. این رویداد یکی از بزرگترین رویدادهای برگزار شده با موضوع پادکست فارسی بود.
تصویری شدن پادکست فارسی، ضرورت یا انتخاب شخصی؟
پادکست کارت صدا محصولی از استودیو به نحوی دیگر است که توسط سیاوش صفاریان پور، حسین نصیری و سحر نحوی هم میزبانی می شود. این پادکست با عنایت به رسالتی که برای خود در نظر گرفته، تلاش می کند به بهبود و اعتلای پادکست فارسی با نگاهی درون نگرانه کمک نماید و طی یک سال و نیم فعالیت خود، رسالتش را تبدیل پادکست فارسی به یک صنعت معرفی کرده است.
این رویداد با عنایت به همراهی پلت فرم ویدئویی آپارات، مسئله اصلی خویش را چنین مطرح کرد: با عنایت به تغییر پارادایم رسانه ای پلت فرم های پادکست در جهان، آیا لازم است که پادکست ها بسمت ویدیوکست شدن حرکت کنند؟ آیا ویدئویی شدن برای تمام پادکست های فارسی نسخه درست و قابل اجرایی است؟
طرح مسئله
این رویداد با اجرای سه نفره میزبانان کارت صدا شروع شد. مانند تمام اپیزودهای معمول پادکست کارت صدا، سیاوش صفاریان پور، سحر نحوی و حسین نصیری مسئله را طرح کردند و به تعریف ویدیوکست پرداختند تا اول توافقی حاصل شود که تفاوت این فرم محتوا با برنامه های اینترنتی مشخص شود. سپس نظرات متفاوت و گاه مخالف یکدیگر را بررسی کردند و تلاش کردند جمعیت حاضر را هم در تعامل با این گفت و گو قرار دهند. مخاطبینی که خود تولید کنندگان محتوای پادکست و ویدیوکست بودند.
افرادی مانند بردیا برجسته نژاد از پادکست آلبوم، ایمان نژاد احد از راوکست، عباس سیدین از پرسه، مرضیه صادقی و امین اردانی از فیکش و قصه گو، حسام مقدم از بازگویی، سامان دادمندیان از پادکست آدمیزاد، امین متین از ساعت صفر و بسیاری دیگر نظرات موافق و مخالف خویش را در اینباره مطرح نمودند و تلاش شد که چاره های شفاف و قابل اجرایی در میان مخاطبان تبادل شود.
چالش های مطرح شده
بعضی از پادکسترها معتقد بودند که تصویر، خیال انگیز بودن صدا را تحت الشعاع قرار می دهد و بهتر است که پادکستر دیده نشود، برخی دیگر معتقد بودند که هر پلت فرم مصرف کننده خویش را دارد و باید از محتوای ساخته شده در جهت توزیع حداکثری بهره برد. عده ای معتقد بودند که پلت فرم های پادکست الگوریتم خودبسنده ای برای رشد و دیده شدن پادکست ها ندارند و باید از ظرفیت ساختن برند شخصی و رسانه های اجتماعی به سود گسترش مخاطب محتوا کمک گرفتند و برای بعضی چالش های مختلف تصویری شدن محتوا مطرح بود; همچون اضطراب قرار گرفتن در مقابل دوربین، بالارفتن هزینه های تولید و بهم ریختن ریتم انتشار، ترس از قضاوت، مسئله حفظ کیفیت و چالش یافتن فرم مناسب رسانه های اجتماعی به سود بهتر دیده شدن. در این میان برخی از تولید کنندگان محتوا پیشنهادهای مفیدی برای چالش های طرح شده به یکدیگر ارائه دادند.
در پایان افراد حاضر معتقد بودند که ساختن ارتباط در این رویداد، بین تولیدکنندگان محتوا برایشان مفید بوده و توانستند ارتباط هایی جهت گسترش تیم، همکاری و حل مسئله با دیگر حاضران در این رویداد بسازند. همین طور تعدادی اعلام نمودند که تصمیم گرفته اند بسمت تصویری کردن محتوای خود حرکت کنند.
دیدن یا شنیدن؟ پاسخ غائی چه بود؟
آن چه در انتها این رویداد از سوی جمع نتیجه گیری شد، هرچند به سود حرکت بسمت تصویر بود; اما به پذیرش این نکات منجر گردید که نحوه مصرف در میان مخاطبان متفاوت می باشد، تغییر پارادایم های رسانه ای حتمی است، و نمی توان مطمئن بود که تصویری شدن برای هر پادکستی چاره قطعی و مناسبی است.
در نهایت این نتیجه حاصل شد که هم دیدن و هم شنیدن، بسته به اینکه مخاطب یک پادکست در کدام پلت فرم حضور دارد و فرم آن محتوا چه نوعی از توسعه را می طلبد.
در پایان، پادکست کارت صدا، رسانه کوزی کورنر و استودیو به نحوی دیگر اعلام نمودند که مایل به ادامه این دست از رویدادها به شکل منظم هستند و مایلند با همراهی برندهایی مانند آپارات نقش خویش را در جهت ساختن جامعه پادکست فارسی و شکل دادن آن به عنوان یک صنعت ایفا کنند.
به طور خلاصه، این پادکست با توجه به رسالتی که برای خود درنظر گرفته، تلاش می کند به بهبود و اعتلای پادکست فارسی با نگاهی درون نگرانه کمک کند و ظرف یک سال و نیم فعالیت خود، رسالتش را تبدیل پادکست فارسی به یک صنعت معرفی کرده است. عده ای معتقد بودند که پلتفرم های پادکست الگوریتم خودبسنده ای برای رشد و دیده شدن پادکست ها ندارند و باید از ظرفیت ساختن برند شخصی و شبکه های اجتماعی به سود گسترش مخاطب محتوا کمک گرفتند و برای بعضی چالش های مختلف تصویری شدن محتوا مطرح بود; همچون اضطراب قرار گرفتن در مقابل دوربین، بالارفتن هزینه های تولید و بهم ریختن ریتم انتشار، ترس از قضاوت، مساله حفظ کیفیت و چالش یافتن فرم مناسب شبکه های اجتماعی به سود بهتر دیده شدن. در نهایت این نتیجه حاصل شد که هم دیدن و هم شنیدن، بسته به این که مخاطب یک پادکست در کدام پلتفرم حضور دارد و فرم آن محتوا چه نوعی از توسعه را می طلبد.
