خبرنگاری که خودرا در دستشویی پنهان کرد تا به جنگ برسد

به گزارش نیوزتل به نقل از خبر آنلاین به نقل از بی بی سی، مارتا گلهورن، روزنامه نگار و نویسنده آمریکایی، در ژوئن ۱۹۴۴ با فریب دادن افسران نظامی توانست خویش را به عملیات نرماندی (روز دی دی) برساند و از نزدیک گزارش تهیه نماید. او سال ها بعد در گفتگویی با بی بی سی، جزئیات این اقدام جسورانه را توضیح داد.
وی در گزارش خود از فرود متفقین نوشت که «همه در ساحل شلوغ و خطرناک بشدت مشغول بودند» و آنها با احتیاط از میان مسیرهای باریک پاکسازی شده از مین عبور می کردند؛ جایی که گرد و غبار در نور خاکستری شب، حال وهوای مه جنگ را تداعی می کرد. اما در بین این صحنه های مرگبار، لحظه ای انسانی نیز وجود داشت: بوی چمن تابستانی که یادآور آرامش و زندگی عادی قبل از جنگ بود.
این نگاه دقیق و انسانی، خصوصیت اصلی سبک گلهورن بود؛ او جنگ را نه فقط از زاویه نبردها، بلکه از راه زندگی روزمره انسان ها روایت می کرد.
در یکی از خاطرات مشهورش، او تعریف می کند که چطور مخفیانه سوار یک کشتی بیمارستانی شد. او با گفتن این که برای مصاحبه با پرستاران می رود، توانست از موانع عبور کند و سپس برای پیشگیری از شناسایی، خویش را در دستشویی کشتی پنهان کرد تا وقتی که کشتی به راه افتاد.
گلهورن در طول ۶۰ سال فعالیت حرفه ای، جنگ های بزرگی همچون جنگ داخلی اسپانیا، جنگ ویتنام، اشغال چکسلواکی و فنلاند و آزادی اردوگاه داخائو را پوشش داد. او همین طور برای مجله ووگ می نوشت و برای دولت آمریکا در رابطه با رکود بزرگ گزارش تهیه می کرد.
او بعدها در گفتگویی اظهار داشت که در ابتدا برای دیدن ارنست همینگوی به اسپانیا رفت، اما به سفارش او آغاز به نوشتن در رابطه با مردم کرد و به صورت اتفاقی به گزارشگر جنگی تبدیل شد.
در دوران ازدواجش با همینگوی، رابطه ای پیچیده و رقابتی میان آنها شکل گرفت. همینگوی حتی زمانی به او تلگراف زد که «تو گزارشگر جنگی هستی یا همسر من در تختخواب؟» و همین تضاد میان زندگی شخصی و حرفه ای، بخشی از مسیر کاری گلهورن را شکل داد.
مارتا گلهورن و همسرش ارنست همینگوی وی در سال ۱۹۴۳ همراه ارتش آمریکا به جبهه ایتالیا رفت و سپس در سال ۱۹۴۴ برای پوشش فرود نرماندی تلاش کرد، اما ماموریت به همینگوی داده شد. در عین حال، گلهورن تسلیم نشد و با یک کشتی باری خطرناک به اروپا رفت.
با وجود ممنوعیت رسمی ارتش آمریکا برای حضور خبرنگاران زن در عملیات نرماندی، او اولین زنی بود که به ساحل اوماها رسید و از آنجا گزارش تهیه کرد. این موضوع سبب شد بعد از بازگشت به لندن بازداشت و به یک اردوگاه آموزشی پرستاری فرستاده شود، اما او باردیگر به ایتالیا رفت و گزارش های جنگی خویش را ادامه داد.
سبک او بر مشاهده مستقیم و تمرکز بر انسان ها استوار بود؛ همان چیزی که او را از دیگر خبرنگاران متمایز می کرد. او خویش را «یک ضبط کننده متحرک با چشم» توصیف می کرد که وظیفه اش دیدن و ثبت کردن زندگی انسان ها در دل جنگ است.
گلهورن در گزارش هایش، در کنار وحشت جنگ، لحظات کوچک انسانی و حتی طنز سربازان را نیز ثبت می کرد؛ از شوخی در رابطه با سنگرها گرفته تا تضاد میان ویرانی ساحل و زندگی عادی روستاهای فرانسه.
وی در نوشته هایش تاکید می کرد: «جنگ برای مردم اتفاق می افتد، یکی یکی»؛ جمله ای که فلسفه اصلی روزنامه نگاری او را خلاصه می کند.
مارتا گلهورن تا آخر عمر خود به اصل خبرنگاری میدانی وفادار ماند و به قول تحلیل گران، نگاه او به مردم عادی و روایت انسانی جنگ، هنوز هم یکی از استانداردهای طلایی روزنامه نگاری جنگی شمرده می شود.