پروتئین هایی که سپر دفاعی بدن را در مقابل سرطان تقویت می کنند

نیوزتل: پژوهشگران اتریشی در بررسی جدید خود، به معرفی پروتئین هایی پرداخته اند که می توانند مکانیسم دفاعی بدن را در مقابل سرطان تقویت نمایند.
به گزارش نیوزتل به نقل از ایسنا و به نقل از ساینس دیلی، سیستم ایمنی انسان، مکانیسم های دفاعی سلولی ویژه ای را شامل می شود که از بدن در مقابل بیماری محافظت می کنند. این مکانیسم ها، “سلول های دندریتیک”(Dendritic cells) را در بردارند. عملکرد اصلی آنها، ارائه آنتی ژن ها به سایر سلول های ایمنی به ویژه سلول های تی است که یک واکنش ایمنی ابتدایی را فعال می کند.
سلول های دندریتیک، به دو گروه نوع یک “DC1” و نوع دو “DC2” تقسیم می شوند و عملکردهای متفاوتی دارند. DC1، یک واکنش ایمنی را نسبت به باکتری ها و ویروس ها پدید می آورد. DC2 نیز به محافظت در مقابل عفونت های قارچی یا انگلی می پردازد.
پژوهشگران موسسه پژوهش سرطان “دانشگاه علوم پزشکی وین”(Medical University of Vienna) در اتریش، دریافته اند که گروه ویژه ای از پروتئین ها، نقش مهمی در ایجاد سلول های دندریتیک نوع یک بر عهده دارند. این مساله می تواند گزینه های درمانی جدیدی را برای دفاع در مقابل ویروس ها یا باکتری ها و همین طور ایمنی در مقابل سرطان عرضه نماید.
سلول های دندریتیک، از “سلول های پروژنیتور”(Progenitor cell‎) مغز استخوان تشکیل می شوند. با این وجود، تا حالا مشخص نبود که کدام یک از پروتئین ها، مسئول انتقال از سلول های بنیادی به سلول های متمایز هستند.
پژوهشگران در این پروژه، از مدلهای حیوانی و روش های زیست شناسی مولکولی مانند توالی یابی آران ای استفاده کردند تا نشان دهند که ترکیب دو پروتئین موسوم به “c-Jun” و “JunB”، از عوامل ضروری در ایجاد سلول های دندریتیک نوع یک است.
پژوهشگران برای تحلیل نقش این پروتئین ها، c-Jun و JunB را از سلول های دندریتیک حذف کردند. “باربارا دروبیتز”(Barbara Drobits)، از پژوهشگران این پروژه اظهار داشت: این نتایج نشان میدهد که c-Jun و JunB بصورت مشترک و نه بطور جداگانه، برای ایجاد سلول های دندریتیک نوع یک ضرورت دارند. این مکانیسم، طی یک همکاری توصیف نشده عمل می کند و c-Jun و JunB به همراه یکدیگر، ایجاد سلول های دندریتیک نوع یک را کنترل می کند. تجزیه و تحلیل بیان سلول های دندریتیک نوع یک، تغییراتی را در هویت سلولی و تغییر جهت به سمت سلول های دندریتیک نوع دو نشان داد.
با فقدان c-Jun و JunB، عملکردهای ایمنی سلول های دندریتیک نوع یک بصورت قابل توجهی کم شد. غیرفعال کردن c-Jun و JunB در مدلهای حیوانی، به محافظت در مقابل باکتری “لیستریا مونوسیتوژنز”(Listeria monocytogenes) انجامید.
در خلاصه این پژوهش آمده است: نتایج این پروژه، عملکرد ناشناخته c-Jun و JunB را در ایجاد سلول های دندریتیک نشان می دهند. در پژوهش های پیشین نیز نشان داده شده است که یک عضو دیگر از خانواده “AP-1” موسوم به “Batf3″، برای ایجاد سلول های دندریتیک نوع یک ضرورت دارد اما این مساله معین نیست که Batf3، با کدام پروتئین AP-1 در تعامل قرار می گیرد تا این عملکرد را صورت دهد. داده های ما حالا این ارتباط گمشده را نشان میدهد که c-Jun و JunB را بعنوان شرکای Batf3 معرفی می کند.
سلول های دندریتیک نوع یک، برای دفاع در مقابل باکتری ها و ویروس ها و همین طور ایمنی در مقابل سرطان، ضروری هستند. شاید درک بهتر در مورد زیست شناسی زمینه ای بتواند روش های درمانی جدید و امیدوارکننده ای را برای کاربردهای بالینی آینده فراهم آورد.
این پژوهش، در مجله “Cell Death & Differentiation” به چاپ رسید.

منبع:

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *